Bu rüya her gece tekrarlanıyor,
Bilmez sanıyordum. Biliyormuşsun.
Gönül ateşine düşmüş yanıyor,
Koşmaz sanıyordum. Geliyormuşsun.
İçimden tüm gözler sana bakıyor,
Duygu kaynaklarım sana akıyor,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta