Öyle bir gece ki, yorganı kara;
Ay, mehtap ve deniz, seraba düştü!
En onulmaz yerden, aldığım yara,
Gönlü'm ermediği, hesaba düştü!
Gecenin ardından, hep gece geldi;
Mermere damlayan, su gibi deldi!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta