Mehtaplı bir gece,tıpkı o ilk gece gibi
Sahilde tek başıma yürüyorum.
Biraz dalgın,biraz kırgın
Ayağım çıplak,basıyorum kumlara
Yürüyorum,boş ve amaçsız
Düşünmeden,yalnız anılarla beraber
Deniz dalgalanıyor,benim gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta