Martıların çığlıkları arasında baktım mehtaba.
Denize yansımıştı o güzel yüzün ve sen gülmüştün.
Dudağım büzüldü ve döküldü yaşlarım akıntıya.
İlk konuşmamız geldi aklıma, demiştin ya merhaba!
Herkesin vardır bir vakti,haykırmasının gerektiği.
Susar kimisi, kimisi ağlar, kimisi ise ölür,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta