Çıktım yola gidiyorum
Kellem koltuğumda
Ne bir dost, ne bir sevgili
Hiç biri yok yanımda
Çevreme bakıyorum
Palyaço gibi sırıtarak
Sonra buldum kendimi
Bir inadım kaldı eskiyip değişmeyen,
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım
Devamını Oku
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım




"İNSAN BİR YOLCUDUR. YOLCULUK İSE: ATOMLAR VE MOLEKÜLLER ALEMİNDEN BAŞLAYIP, VİTAMİNLER VE PROTEİNLER ALEMİNDEN, BABALARIN BELİNDEN, ANALARIN RAHMİNDEN, BEBEKLİKTEN, TIFILLIKTAN, GENÇLİKTEN, İHTİYARLIKTAN, ÖLÜMDEN, DÜNYADAN, KABİRDEN, BERZAHTAN, MAHŞERDEN, MİZANDAN, HESAPTAN GEÇİP, CENNETTE YA DA CEHENNEMDE SON BULAN UZUN BİR İMTİHAN SEFERİDİR." -Kelam-ı kibar-
Hayırlı sınavlar ve hayırlı yolculuklar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta