Hüzün treninde bir çocuktum bu gece...
Gözlerimi kapatıp gezindim loş kompartmanlarda... Işıksız... Sessiz... Kapkara...
Gözlerini düşündüm, öyle aydınlattı ki birden,
Işığı gözlerimi kamaştırdı.
Gülüşünü düşündüm...
Kahkahalarının merdivenlerinden koşmak istedim gükyüzüne...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…



