Şimdi geceye yaklaştı saatler...Hiç derdi kalmayacak birazdan insanların.Belki de bazıları hiç uyanmayacak,belkide bazıları uyumadan sabahlara kadar ağlayacaklar.
Ya karanlıklar,ya saatler?Duracak mı sanıyorsunuz tik takının seslerini ya da yıldızlarla sarmaş dolaş olan karanlığın gök yüzü kasvetini?
Var olan herşey,sessiz sedasız hep yok olmakta,bütün ayıplar günahları kadar karanlıkta saklanmaktadırlar.
Hiç beklenmeyen evlerden çığlık sesleri gelmekte,bazı evlerden çocuk sesleri gelirken,hıçkırıklar bazı evlerde içli içli ağlamaktadırlar.
Bir evin kapısını zorlamakta bir sarhoş,bir köpek havlamakta,ara sokaklardan nara sesleri,kadın kahkalarına karışmaktadırlar.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta