Yediğimiz her fiske,gördüğümüz her zulüm
Her düşündüğümüz kelime,her çevirdiğimiz bakışla,uymayız gardiyanca emirlere..
Ne nuh deriz ne de peygamber
Varlığımızı da yokluğumuzu da bela eder
Rutinleri alt üst ederiz ...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta