Babamın sakalları gibiydi yalnızlığım
Annemin yüzünden başkasına değmemiş
Gözlerim parlar ve büyürdü gecede
Kediler kıskanmasın diye kapatırdım ellerimle
Boş büyük bir odada büyüdüm ben
Geceleri camın önünde ay ışığı olurdu
Elimden gelmeyecek şeyler vardı
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta