Babamın sakalları gibiydi yalnızlığım
Annemin yüzünden başkasına değmemiş
Gözlerim parlar ve büyürdü gecede
Kediler kıskanmasın diye kapatırdım ellerimle
Boş büyük bir odada büyüdüm ben
Geceleri camın önünde ay ışığı olurdu
Elimden gelmeyecek şeyler vardı
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta