Rumeli Türküsü Şiiri - Namık Ant Benson

Rüzgâr eser Tuna boyundan,
Bir sızı düşer yüreğime.
Taş köprülerin gölgesinde
Bir sevda kalır gizlice.

Dağlar duman, yollar gurbet,
At nalında eski zaman.
Bir mendile sarılı hasret,
Gözlerimde ince bir kan.

Ah Rumeli, nazlı gelin,
Bağrımda tüten yar sensin.
Bir yanım sevinç, bir yanım hüzün,
Hem sılamsın hem sürgünsün.
Çağır beni eski türkülerle,
Adım kalsın rüzgârında.

Üsküp çarşısında sabah olur,
Bakır sesine karışır duam.
Üsküp sokaklarında bir çocuk
Ninemin anlattığı masaldan.

Tuna Nehri akar ağır ağır,
Sularında gurbetin rengi.
Mostar’da taş bir köprü
Ayırır geceyi ve dengi.

Ah Rumeli, nazlı gelin,
Bağrımda tüten yar sensin.
Bir yanım sevinç, bir yanım hüzün,
Hem sılamsın hem sürgünsün.
Çağır beni eski türkülerle,
Adım kalsın rüzgârında.

Bir avuç toprak cebimde,
Dedemin duası dilimde.
Selanik ufkunda batan güneş
Yanar hâlâ içimde.

Davul sesi uzaktan gelir,
Bir düğün, bir ayrılık vakti.
Rumeli’nin ince yolları
Sevdayı yüreğe nakşetti.

Ah Rumeli, nazlı gelin,
Adınla titrer her hecem.
Gidersen kalbim yarımdır,
Dönersen bayram ederim.
Türkümde yaşa, hatıramda kal,
Rüzgârında savrulayım ben.