Ne geç gelir bu son, ne de erkenden çöker,
Bir sis gibi sarar da hayâli bile söker.
Zaman, kırık bir ayin, içimde suskun ezel,
Ve her nefes bir ima: “Gelir, dokunur, över.”
Unutmak mı? Hayır. Bu, sadece kendini
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta