Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Evet korkutucu bir bekleyiş olduğu kadar da ümit verici....
'Yavaş yavaş doluyor zaman
Vakit, özgürlük vaktidir, diyorlar
Şekilleniyorlar bedenden ayrı
Bedenden ayrılıyorlar
Uzaklaşıyorlar içinde.
Bir kalp atışı, belki de işaret bu.
O zaman nefes almamalı mı? Almalı mı yoksa?
Bu uyanış neyin uyanışı olacak?
Bu ayrılık kimler arasında yaşanacak?
Korkulu bir bekleyiş... Gizemli... Ürkütücü...
İşaret... Veriliyor...'....................derinliği olan dizelerri anlamak için bu şairi baştan başa okumak gerek
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta