Çölün ortasında bir bahçe yürüyorum,
Diyarımda var hüzün ama yine,gülüyorum. Seni düşünmeden edemiyorum lavinia, Açacaksın bu bahçede bir gün,biliyorum.
Bir gün değil ben her gün,ölüyorum,
Yolun sonunda bir karanlık var,görüyorum.
Sen yoksun yanımda lavinia,
Öylece,işte öylece,gidiyorum.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta