Çölün ortasında bir bahçe yürüyorum,
Diyarımda var hüzün ama yine,gülüyorum. Seni düşünmeden edemiyorum lavinia, Açacaksın bu bahçede bir gün,biliyorum.
Bir gün değil ben her gün,ölüyorum,
Yolun sonunda bir karanlık var,görüyorum.
Sen yoksun yanımda lavinia,
Öylece,işte öylece,gidiyorum.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta