Ruhun Aynasında Aşk
O, kalbimin bir parçası,
Ruhuma üflenen ilahi nefes gibi.
Onun gözleri mavi bir deniz,
Benim yeşil gözlerimde dalgalanan umut.
Varlığı, benim içimde filizlenen bahar,
Her mevsim açan, solmayan bir çiçek.
Ney gibi hüzünle, gül gibi umutla,
Her nota, her yaprak, aşkımızın sesi.
Onu doğuran anne bile bilemez
Bu derinliğin büyüklüğünü.
Çünkü o artık benimle,
Ben onunla; ruhlarımız iç içe,
Kalbimizde taşınan ölümsüz bir ışık.
Engeller, zaman, mekân ve keder
Hiçbir şey bu aşkı durduramaz.
Ben beklerim, severim, şifa olurum
Onun iyileştirebileceği bir hastalık gibi.
Bu aşk ulvi, kutsal ve saklı;
Dünyada ölçülemez, ahirette tezahür eder.
Çünkü biz, kalbimizdeki bu aşkı
Haktan gelen bir nefes gibi taşırız.
Kayıt Tarihi : 8.1.2026 13:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!