Kırılan sadece kalp miydi?
Ruhuma onun gelişiyle doldurduğum yaşama sevinci.
Yürüdüğüm yolda, indiğim merdivende, kokladığım menekşelerde,
büyüsünde kaybolduğum kızıl bir gün batımında
içtiğim çayda, uyuduğum uykuda bile olan ‘Sen’ hayalim.
O öfkeli, kırıcı sesinde yüreğinin en saf halini gördüğüm.
Sesini içime çekip hapsetme çabam,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta