Ruhum girdabın dönmeçleri kadar yalın.
Köşesiz, sivri dilsiz, sade bir dil takınmış.
Esen rüzgâra yol sorar,
Karanlıktaki tek ışık hüzmesine ayan beyan gider olmuş.
Parmak ucu tedirginliği,
Sanki eşsiz bir uykudan irkilme hâli.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta