Ruhumu, bedenimi şimdi özlemler sardı,
Benim gibi gurbette yâri olan var mı?
Kör gecede kim ben gibi inleyip yandı?
Kâğıda şiir diye, kim hece hece yaşlar akıttı...
Kararır gözlerim, gönlüme çekilir perde,
Nemlenir dizelerim, damla damla söz olur dilde;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta