Bir depremsin ki, gönlümde.
Bilmem sismik kaç şiddetinde.
Yıktın gönlümdeki güven bariyerlerini.
Kırdın ruhumun tüm faylarını.
Altüst ettin jeolojik zamanlarımı.
Korkularla geçti mitolojik çağlarım.
Hala devam ediyor artçılarım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta