Ne kadar sabretsen yetmiyor
Kanaat idrake erişmeyince kifayette etmiyor
Kalbim sancıları kuşanıyor ve gözyaşların sessizliğinde boşalıyor
Bilirim takatimi kendime yeter
Lakin irfan uzaklardan seyredince kime keder
Ötelerin asudeliği yüreğimde hıçkırıklarla fakirliğe iştirak eder
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta