Durgun bir göl gibiyim coşamıyorum.
Ne yakamozum var, ne de yosunum.
Bulanmış pak suyum, çamur doluyum.
Yağmur da terk etti hepten kurudum.
Mecalim kalmamış sevgi bulmaya.
Sancılar içinde kavruluyorum.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta