Ruhum üşüyor sensiz bu şehirde,
içimde bir çocuğun çığlıklarıyla uyanıyorum kan rengi gecelerde.
Dar geliyor ruhum bedenime,içimden çıkıp haykırmak istiyor umarsızca.
Ama ne fayda; sen yoksun,kime haykıracak bu ruhum?
Tabiki yanlız bana ve bana.
Şu an içiyorum sana ve bana,sanki karşımda o gülüşünle bana bakıyorsun,
yanlız sen ben ve hayallerimiz var,
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bir köşe masada, çoklukla peçete üzerine yazılan niceleri gibi. Hep aynı şarkı çalar fonda. Va masanızda tek kişilik servis açılmıştır, karşınızdaki sandalye daima boştur. Gözünüz arada kapıya takılıyor olsa da ..
Yüreğinize sağlık sayın Ohannes Çakraklı.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta