Ruhum üşüyor sensiz bu şehirde,
içimde bir çocuğun çığlıklarıyla uyanıyorum kan rengi gecelerde.
Dar geliyor ruhum bedenime,içimden çıkıp haykırmak istiyor umarsızca.
Ama ne fayda; sen yoksun,kime haykıracak bu ruhum?
Tabiki yanlız bana ve bana.
Şu an içiyorum sana ve bana,sanki karşımda o gülüşünle bana bakıyorsun,
yanlız sen ben ve hayallerimiz var,
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bir köşe masada, çoklukla peçete üzerine yazılan niceleri gibi. Hep aynı şarkı çalar fonda. Va masanızda tek kişilik servis açılmıştır, karşınızdaki sandalye daima boştur. Gözünüz arada kapıya takılıyor olsa da ..
Yüreğinize sağlık sayın Ohannes Çakraklı.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta