Ruhum üşüyor sensiz bu şehirde,
içimde bir çocuğun çığlıklarıyla uyanıyorum kan rengi gecelerde.
Dar geliyor ruhum bedenime,içimden çıkıp haykırmak istiyor umarsızca.
Ama ne fayda; sen yoksun,kime haykıracak bu ruhum?
Tabiki yanlız bana ve bana.
Şu an içiyorum sana ve bana,sanki karşımda o gülüşünle bana bakıyorsun,
yanlız sen ben ve hayallerimiz var,
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bir köşe masada, çoklukla peçete üzerine yazılan niceleri gibi. Hep aynı şarkı çalar fonda. Va masanızda tek kişilik servis açılmıştır, karşınızdaki sandalye daima boştur. Gözünüz arada kapıya takılıyor olsa da ..
Yüreğinize sağlık sayın Ohannes Çakraklı.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta