Ben hep kendimle kaldım, yalnızlığın sesinde,
Bir sesler duymaktayım, göklerin ötesinde.
Yolculuk varmış gibi, haber gelir bu sesten,
Yolumu unutmuşum, üç günlük bir hevesten.
Bir yol ki; varılmaz son, imanla biter ancak,
Bu yolun ardında seni kim, kim kurtaracak?
Yalan denen dünyada, işledik binbir günah,
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta