Susmuştu tüm sözler kalbimde...
İlk kez bedenim yaşıyor;
Ruhum ölüyordu...
Birkaç damla gözyaşı süzülürken toprağıma...
Ne bir ses var, ne bir seda...
Mutlu olma sanatının bir kolu kesilmişti;
Aşkın elleri yoktu sarılacak...
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




'yaşarken ölmek' denen şey böyle olsa gerek...yüreğinize sağlık...yavuz selim dogan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta