Sabahın ilk saatiydi.
İçimdeki sıkıntı belliydi…
Boğazıma dayanmış bir bıçak gibiydi.
Gençliğime acıyorum,günlerime yanıyorum.
Hak etmediğim acılarla kıvranıyorum…
Yaranamıyorum bu topluma sanki.
İnsanlar mı kör olmuş yoksa ben mi görünmez olmuşum.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




aynen teşekkürler kalemdaşım...
Varlık alemine adım, insana verilen en büyük mükafattır.Hayat yolu engeller ve sıkıntılarla doludur elbette.Engelleri aşanlar ve isyana düşmeyenlere ne mutlu.Hayatımızın serüven ve birikimi bizleri söyletir bazen aslolan isyana düşmeden hayat yolunu göğüslemektir.Bağımlılıklarımız bizleri olumluya götürmeli . Selam ve Tebrikleriklerimle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta