Artık duvarları boş boş izlediğim yaştayım;
Bunun dünyadaki yaşadığım gün sayısıyla alakası yok,
Ruhum bedenimden eskidir benim.
Ben işte, öyle yalnız, öyle yorgunum ki
Defalarca düştüm ,defalarca kalktım
Kim bana kalkmanı söyledi ki, her kalkmamda daha sert düştüm... Acıdı canım, evet bir canım vardı, ama sanki üstüne ölü toprağı serpiştimişler gibi...
Upuzun bir yol koydular önüme kimse dikenlerle dolu olduğunu söylemedi,kimse bu yolda yara bere içinde kalırsın demedi, herkes bana varmam gerektiğini söyledi ama kimse nereye varmam gerektiğini söylemedi... Yara bere içinde kaldım...
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta