Ne tarlalarda bulutlara gülümseyen ayçiçekleri
Ne vagon pencerelerinden el salladığım dağ laleri
Ne yeşil sular boyunca süzülen kuğlar
Ne ay, ne yıldız, ne güneş
Bir gülüşün etmez hiç biri
Az önce darıldığım anılarımla
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta