ruhum aynalarda bitik
soğuk kuyunun sarkacında bedenim
azığımı kemiriyor geçmiş
iki duvar arasında karanlık düşlerdeyim
yüzümün nidaları bulutları ağlatırken
ömrüm madalyalardan yitik...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
