Dün gece,
Ruhum Sokaklarındaydı
Karşıyaka’nın
Parkın köşesinde minik bir ağacın altındaydım.
Hafif bir İzmir rüzgarında.
Ruhumda hafifliği hissettim.
Bakışlarım kaydı belirli belirsiz pencerene
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta