Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bedenimi alıp gidemiyorum
Nedir caresi inanın ben bunu bilemiyorum
Beden gitsede yürek kalıyor içten duygular yüreğine sağlık
ümitsizlik....gerçi ümit sabırlı bekleyiş dense de ....
galiba ümit en büyük kötülük..o nedenle ümitsizlikten çekinmeyin...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta