Biliyor musun, şimdi ruhlarımız sessiz…
Konuşmuyorlar, lal oldu dilleri…
Sessizlik ruhumda büyük bir çığlık gibi yankılanıyor…
Dargınlığın dikenli teli parçalıyor bedenimi…
Yokluğun sanki kor yağmuru damlası…
Dağlıyor ruhumu, hatta seni sakladığım her zerre yeri…
Ama haberin yok bu çilemden…
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta