Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
ruhlar zaten insanların bir parçası degilmi...............tebrikler
Bir yerde okudum,,İNKA uygarlıgına yol alınırken yardımcılar birden oturup kendi aralarında konuşmaya başlamışlar ve yarım saat sonra falan kalkıp yürümüşler.Başları sormuş neden oturdunuz diye:
Cevap:Çok hızlı yol aldık.Ruhlarımız geride kaldı,onları bekledik,Bu güzel şiir bana bunu hatırlattı.Bir çogumuz ruhumuzu biryerlerde unuttuk,bulamıyoruz.buldugumuz anda birleşen ruhların mutlulugu amaca ulaştıracaktır.Kutlarım bu güzel şiir için.Sevgi ve selamlarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta