bir insan gördüm rüyamda
son peteklerimde bal çıkartan
koza sessizliğinde medeniyetin halaskârı
granitleri delen yağmur peykleriyle
kaldıramadığım mezar taşımda
üzerime bir avuç gözyaşı serpen
toprağımın söndürülmüş yalazıyla
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta