Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Boğazdan geçen boğuşmalar,
ve soluk borusuna takılı kalan
ruh yoğuşmaları!' Yaratıklık kaderine isyan ve o bile sefil ...
Baki kalan gök-kubbede Fuzuli bir sada imiş; dermişim ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta