Ya bin yıl, ya bin asır sonra o gün gelecek.
Koklarken küllerimi mezarımda bir böcek
O kadar yanacak ki, bir yüksüklük toprağım,
Yerden bir damar gibi kopup fışkıracağım!
Ve birden bakacağım, her tarafım bitişmiş,
Başım, toprak altında bir mâden gibi pişmiş.
Nefesten daha ince bir ipek kumaş derim;
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Demek ki bakış açısı her bilgiye yüzeysel ulaşmak ile ilgili değil, olanı nasıl harman yaptığımız ile ilgili..
Yüzyıl sonra bile yazılsa aynı hissi verebilecek bir şiir.
Bu nasıl bir bakış açısı, nasıl bir tasavvurdur böyle? Biz yarını dahi düşünmezken...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta