Ani bir sarsılmaydı Ay
Vurgundu Gün
Sular dağlardan aldığı emaneti
Coşarak akıtıyordu
Bir ceset vardı,adı kayıp
Ve gözpınarlarım akmıyordu
Sırf ağlamamak için..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




evet bazen ruh hali ağlamak ister
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta