Bir yaz akşamıydı,
Ayrıldı ruhla ceset.
Ceset uzak yoldaydı,
Ruhsa cesete hasret.
Ruhu temiz bir insan,
Saf olan bir ceset.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Şiir dünyasındaki ikinci şiirim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta