Yaratılışı noksan kan parçasıydı,pıhtıydı;
Rahimde bir yavruydu; çıkıp süt emer oldu;
Bir çocuk/cağızdı,ergenlik çağına geldi.
Sonra ona,duyduğunu belleyen bir gönül,
Söyleyip konuşan dil,bakıp gören göz verdi
Duyup gördüğünü anlar,ibret alır,
Kötülüklerden kaçar,kaçınır bir hale getirdi.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta