“Bu yazı ve kahramanları tamamen hayal ürünüdür” :)
Klasik bir pazar günüydü
Ne kapıda beklenen bir dost ne de gidilebilecek bir kapı vardı, dışarıda göğün sağanak ağlayışı
Ev o kadar sıkmıştı ki beni, havaya aldırmadan kendimi sokağa atıverdim. Nereye gittiğimin önemi yoktu, amaç sadece gitmek…
Islak sokaklar da yağmurla oldukça samimi bir süreç geçirdikten sonra, önünden geçtiğim kitap evi çekti dikkatimi ve içerden yansıyan huzurla ani bir karar, kitap evindeydim.
Uzun zamandır kitaplığımda beni bekleyen onca kitaba rağmen raflar ne kadar da cazip görünmüştü gözüme. Oysa kitaplarım değil miydi elime her alışımda çarçabuk uzaklaştığım.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta