Ruh Şiiri - Ruhu Revan

Asudeyim desem yalan olur,
Bilmem ne zaman ruhum Sükun bulur,
Sanki her günün biraz daha zul olur,
Sorsam; Ömür mü hüzün mü evvel son bulur?

Mavi bir deniz ortasında,
Dalgalar çarparken ruhum sandalına,
Ruhumu terk etse beden,
O zaman kurtulabilir miyim bu keşmekeşten?

Dedim ruhumdan gideyim,
Bir avuç toprakla yoldaşlık edeyim,
Yer demişler Ya,işte o yerin altına gireyim

Baktım olmamalıymış öyle şeyler, :)
Bir avuç da olsa,
soldurulmazmış kırmızı güller,

Bilirim ruhum dalgalar arasında yaralısın,
Bu günlerde dünya ile aralısın,
Lakin kırmızı güller bitirmişsin,
Onlara dünyayı sevdirmişsin,
Yaşamayı bir kez daha derman edinmişsin.

Şimdi sil baştan yaşamalı,
Ruh da kırmızı güller taşımalı,
Olur ya bir gün yine dalgalanırsa deniz,
Güllere sarılıp Derman aramalı...

Ruh_u Revan