Aşk uğruna can vermeyi âdet sandın.
Dert çekmeyi en kutsal ibâdet sandın.
Vuslat da bir aşk meyvesi, tatmak lâzım;
Aşk, yalnız elemden mi ibâret sandın?
mef'ûlü / mefâîlü / mefâîlün / fa'
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta