Bıktık usandık artık bülbülle gül adından
Kalbimiz yorgun düştü sevgiliyi yadından
Her gelene-hoş geldin- dediysekte nafile
Hep göz yaşları döktük gidenlerin ardından
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harika bir rübai. Kutlarım kalemini. Selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta