Söze kalem kırdım saatlerin yitmişliğinde,
Bahtın pusatlarına kalkan biçtim sensizliğin sessizliğinde.
Zamanın çelmesinden gam çukuruna düştüm,
Bilinmeze doğru gün sayarken hasretliğin diplerinde.
Aynı günleri saydırırken güneşe penceremden,
Çıkmaz akıldan kanaat,neticesiz yüzleşmelerimizden.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta