1925 yılı - EREĞLİ/KONYA
Roza bir çiçek, pembe mi pembe,
Hassas mı hassas, ince mi ince,
Saçları ipek gibi,
Gözleri deniz rengi,
Nedendir bilinmez ki,
Ayrı bir sihir saklı bütün güzelliğinde
Roza çiçekler açmış gönül bahçelerinde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta