Lütufkar doğanın kalbini kırmasaydık keşke
Yeterince hayranlıkla baktık mı gökyüzüne?
Ölür şimdi her an zihnimde
Mazi denir adına
Tası tarağı toplayıp gitmekte şu an yaşam
Bedenim uğraşır sürekli
Kaçmasın diye aniden
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta