deniz kenarında oturan nedensiz iki insan
ayrı bedenlerde aynı hayali yaşayan
aşkı mısralara döküp gözlerinde hayali kalan
dilleri lal olup gönülden konuşan
dalgalar vurdukça sahile
başka rüyalara dalan
şu pis ve kirli dünyaya inat
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta