Rojgar
Yüzünü gördüğü günden beri içerlenmiş avare gezer ,
Akşama ulaşınca ben gibi, başını koyar bu yolda güneş
Gençliğime nur katar o mahın cilvesi gözlerine vurmuş ,
Şam’ın yolunda gider döner her daim pervane gibi güneş .
*
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta