Ben yürekleri çürüten nefretlerin kindar çocuğuyum.
Nefretçiliği sensizlikte öğrenenim
Ve nefreti kan gibi içenim…
Dedim ya,
Çürümüş yüreklerden beslenen,
Nefretlerin kindar çocuğuyum ben.
Kinime güç katan tetikçilerim çok.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta