Rızkı veren Hüda’dır, kula minnet eylemem dedi ,
Kalkıp el öpmeye gitti…
Ama öyle bir gitti ki,
Sanki el değil makamın gölgesi kutsanacak,
Sanki eğilmek erdem,düz durmak ayıpmış gibi.
Dilinde tevazu,gözlerinde çıkarın ince çizgisi…
Her adımında bir iç çekiş,her iç çekişte bir hesap vardı.
ben aşkı bir üveyikten satın aldım,yaşım onaltı
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım
Devamını Oku
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta