Rızkı veren Hüda’dır, kula minnet eylemem dedi ,
Kalkıp el öpmeye gitti…
Ama öyle bir gitti ki,
Sanki el değil makamın gölgesi kutsanacak,
Sanki eğilmek erdem,düz durmak ayıpmış gibi.
Dilinde tevazu,gözlerinde çıkarın ince çizgisi…
Her adımında bir iç çekiş,her iç çekişte bir hesap vardı.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta